اگر دو عالم غلو نماید به شوق بی خواست بر نیاید

که ششجهت همچو موج گوهر هجوم آغوش کرده تنگش

قبول نازش نه ای جنون کن سر از گداز جگر برون کن

دلی به ذوق نیاز خونین حنا چه گل می دهد به چنگش

چه رنگها پر نمی گشاید به سیر باغی که نیست رنگش

ز سیر گلزار چشم بستن کسی نشد محرم تسلی

کجاست آیینه تا نمایم چه صبح دارد بهار رنگش