به هوای مطلب بی نشان چو سحر چه واکشم از نفس

چه هوس که تحفه نمی کشد به نگاه آینه مایلش

به خیال آینه دل از دو جهان ستمکش خجلتم

به چه جلوه ها شبخون برم که نفس کشم به مقابلش

که ز چاک پیرهن حیا عرقیست در دم سایلش

نه سری که ساز جنون کنم نه دلی که نالم و خون کنم

من بینوا چه فسون کنم که رود فرامشی از دلش