نه سری که ساز جنون کنم نه دلی که نالم و خون کنم

به چه جلوه ها شبخون برم که نفس کشم به مقابلش

به هوای مطلب بی نشان چو سحر چه واکشم از نفس

که ز چاک پیرهن حیا عرقیست در دم سایلش

من بینوا چه فسون کنم که رود فرامشی از دلش

کسی از حقیقت بی اثر به چه آگهی دهدت خبر

به خطی که وا نرسد نظر بطلب ز نامه بیدلش