کسی از حقیقت بی اثر به چه آگهی دهدت خبر

که ز چاک پیرهن حیا عرقیست در دم سایلش

نه سری که ساز جنون کنم نه دلی که نالم و خون کنم

من بینوا چه فسون کنم که رود فرامشی از دلش

به خطی که وا نرسد نظر بطلب ز نامه بیدلش