غباری کز دل آوردی برون در دیده منشانش

علاج سختی ایام صبری تند می خواهد.

درشتی گر کند سنگت مقابل کن به سندانش

به ترک وهم گفتی التفات این و آن تاکی

جهانی را به حسرت سوخت این دنیای بیحاصل

چه یاقوت وکدامین لعل ، آتش در بدخشانش

نفس غیر از پیام داغ دل دیگر چه می آرد