تا جاده و منزل همه در گرد سفر پوش

جز خلق مدان صیقل زنگار طبیعت

دلگیری این خانه به واکردن درپوش

چون صبح میندوز بجز وحشت از این دشت

پیش از نفس آیینه هستی به عرق گیر

تا غوطه به شبنم نزنی عیب سحر پوش

دل طاقت آن آتش رخسار ندارد