ز هر جا شعله ای جسته ست داغی مانده بر جایش

به جنت طرفی از جمعیت دل نیست زاهد را

چو شمع از خامسوزی سوختن باقیست فردایش

بساط نقش پا گرم است در وحشتگه امکان

به نومیدی خمار عشرت این انجمن بشکن

شکستن ختم قلقل می کند بر ساز مینایش

دو عالم نیک و بد را شخص تست آیینه تهمت