شکستن ختم قلقل می کند بر ساز مینایش

بساط نقش پا گرم است در وحشتگه امکان

ز هر جا شعله ای جسته ست داغی مانده بر جایش

به نومیدی خمار عشرت این انجمن بشکن

دو عالم نیک و بد را شخص تست آیینه تهمت

تو هر اسمی که می خواهی برون آر از معمایش

مقیم گوشه دل چون نفس دیوانه ای دارم