مگر گرداندن رنگی دهد تغییر پهلویش

ادبگاه محبت بر ندارد ناز گستاخان

به غیر از جبهه من نقش پایی نیست در کویش

مریض الفتش تمهید آسودن نمی داند

چه امکان است بندد آرزو نقش میانت را

اگر سعی ضعیفیها نسازد خامه مویش

بیا ای عندلیب از شوق قمری هم مشو غافل