به تاراج نگاه ناتوانش داده ام طاقت

به دست آورده ام سر رشته ای از تار گیسویش

غبار یک جهان دل می کند توفان نومیدی

مبادا سر بر آرد جوهر از آیینه ای رویش

هنوزم در کمین قامت پیریست ابرویش

صبا تا گردی از خاک سر راه تو می آرد

چمن در کاسه گل می کند در یوزه بویش