همان جداست چه خاک و چه آب در گل جمع

کجا بریم غم ذلت گرانجانی

که می کشیم به یک ناقه بار محمل جمع

تو در خیال تعلق فسرده ای ورنه

نرست موجی ازین بحر بی تلاش گهر

تو هم بتاز دو روزی به حسرت دل جمع

حساب عبرتی از پیش پا مشو غافل