غلط است حاصل سیری ات نخوری اگر قسم از طمع

سر مسجدی و در حرم دل دیری و تپش صنم

چه سر و چه دل به جهان غم که نمی کشد ستم از طمع

ز قناعت ار نچشی نمک منگر به مائده فلک

ز جنون ماهی بحر حرص اگر آگهی رم عبرتی

که به پوست تو فتاده داغ و شمرده ای درم از طمع

خط بی نیازی همتی شده ثبت لوح جبین تو