ز جنون ماهی بحر حرص اگر آگهی رم عبرتی

چه سر و چه دل به جهان غم که نمی کشد ستم از طمع

ز قناعت ار نچشی نمک منگر به مائده فلک

غلط است حاصل سیری ات نخوری اگر قسم از طمع

که به پوست تو فتاده داغ و شمرده ای درم از طمع

خط بی نیازی همتی شده ثبت لوح جبین تو

ستم است خجلت طبع دون برساندش کرم از طمع