لطفست همان اسم معمای تغافل

در عشق ننالی که اسیران نفروشند

صبری که ز کف رفت به یغمای تغافل

گر بحر نقاب افکند از چهره وصالست

فریاد که تمکین غرور تو ندارد

سنگی که خورد بر سر مینای تغافل

آن سرمه که درگوشه چشم تو مقیم است