ریشه ها را گر به این سامان نمو بخشد هوا

سایه دست کرم بر گوشه دستار گل

ساز عیش از قلقل مینا قیامت غلغل است

ابر رنگ نغمه می بندد به روی تار گل

موی سر چون خامه تصویر آرد بارگل

نوبهارست و طراوت شوخیی دارد به چنگ

بوی گل از غنچه کرده نغمه از منقارگل