در غبار رنگ دارد ناله بیمارگل

عافیت مفتست اگر در ضبط خود کوشد کسی

چون پریشان شد نگردد جمع دیگر بار گل

بوی دردی می تراود از مزاج نوبهار

وحشتی می باید اسبابی دگر در کار نیست

هر قدر زبن باغ دامن چیده ای بردارگل

طرز روشن مشربان بیگانه از آرایش است