وحشتی می باید اسبابی دگر در کار نیست

چون پریشان شد نگردد جمع دیگر بار گل

بوی دردی می تراود از مزاج نوبهار

در غبار رنگ دارد ناله بیمارگل

هر قدر زبن باغ دامن چیده ای بردارگل

طرز روشن مشربان بیگانه از آرایش است

شمع را مشکل که گردد زینت دستارگل