وصف چشمت به خط جام توان کرد رقم

سر خورشید به فتراک هوا می بندد

گردنی کز ادب تیغ تو می گردد خم

بیخودی گر ببرد خامه ام از چنگ شعور

صافی دل مده از دست به اظهار کمال

نسخه آینه مپسند ز جوهر بر هم

چشمه فیض قناعت غم خشکی نکشد