روشنست از چشم آهو روزن کاشانه ام

هستی موهوم نیرنگ خیالی بیش نیست

در نظر خوابم ولی درگوشها افسانه ام

عمرها شد در بیابان جنون دارم وطن

ای نسیم ازکوی جانان می رسی آهسته باش

همرهت بوس بهاری هست و من دیوانه ام

شوخی نشو و نما از موج گوهر برده اند