می دمد لغزش چو اشک از شیوه مستانه ام

کلفت دل هیچ جا آغوش الفت وانکرد

از دو عالم برد بیرون تنگی این خانه ام

بر دماغم نشئه مینای خودداری مبند

قامتی خم کرده ام ، از ضعف آهی می کشم

یعنی از حسرت متاعی با کمان همخانه ام

گردش رنگی در انجام نفس پر می زند