دربن خمخانه ها مخمور من نگذشت صهبایی

گلوی حرص می افشارد از انگشتر انگشتم

اگر چون گردباد از خاکساری می شدم غافل

قلم برکهکشان می راند تحریک سر انگشتم

صدا خواهد کشید اکنون ز طبع ساغر انگشتم

چو ماه نو به این مستی شکست امشب کلاه من

که خاتم هم قدح کج کرده می آید در انگشتم