تا به دامان تو از راه گریبان رفتم

بیش ازین سعی زمینگیر خموشی چه کند

تا به جایی که نفس ماند ز جولان رفتم

فکر خود بود همان خلوت تحقیق وصال

چقدر کاغذ آتش زده ام داغ تو داشت

که ز خود نیز به سامان چراغان رفتم

تپش دل سحری بوی گلی می آورد