هجوم گردش رنگم غرور دل شکست آخر

جهان برخصم جست و من همین خود را زبون کردم

بهار آمد تو هم ای زاهد بی درد تزویری

چمن گل ، شیشه قلقل ، یار مستی ، من جنون کردم

به چندین دور ساغر شیشه ای را سرنگون کردم

به قدر هر نفس می باید از خویشم برون رفتن

غباری را به ذوق جانکنی ها بیستون کردم