غباری را به ذوق جانکنی ها بیستون کردم

هجوم گردش رنگم غرور دل شکست آخر

به چندین دور ساغر شیشه ای را سرنگون کردم

به قدر هر نفس می باید از خویشم برون رفتن

نسیم هرزه تاز من عرق آورد شبنم شد

درین خجلت سرا کاری که می باید کنون کردم

چه خواهم خواست عذر نازپروردی که رنگش را