فطرت از جوهر تنزیه که در طبع من است

چه شناهاکه نه در موج گهر می کردم

آه بیدردی فرصت نپسندید از من

آن قدر جهد که خونی به جگر می کردم

آب می شد اگر اظهار هنر می کردم

این بنایی که جهان خمزده پستی اوست

نردبان داشت اگر زبر و زبر می کردم