گرد ما عمریست از خود دور می راند عدم

قاصد ملک خیالم از تک و پویم مپرس

هرکجایم می فرستد باز می خواند عدم

خلوت تنزیه و این سامان کدورت حیرت است

یک نفس اظهار و یک عالم غبار ما و من

چشم ما زین بیشتر دیگر چه پوشاند عدم

مرگ هم از فتنه خلد و جحیم آسوده نیست