ز هیچ قافله گردم سری برون نکشید

نفس به موج گهر دادم از شنا ماندم

تمیز هستی از اندیشه خودم واداشت

گرفتم آینه و محو آن لقا ماندم

به حیرتم من بی دست و پا کجا ماندم

به دست سوده مگرکار خود تمام کنم

که رفت نوبت و بیرون آسیا ماندم