نشیمنی که نبود آشیانه ای که ندارم

لوای فتنه کشیده ست تا به دامن محشر

نفس شمار دو ساعت زمانه ای که ندارم

فغان که بست به بالم هزار شعله تپیدن

اگر به دیر کبابم ، وگر به کعبه خرابم

من کشیده سر از آستانه ای که ندارم

ز یاس بیدلی ا م گل نکرد شوخی آهی