غرور اعتبار از قطره ام صورت نمی بندد

کنون با سایه واری از نهال تاک می سازم

خیال از چین ابرویی تبسم می کند انشا

به ناموس محبت زهر را تریاک می سازم

به تدبیر گهر آبی که دارم خاک می سازم

شکار افکن چو خون صیدم از ره برنمی دارد

ز نومیدی به خود می پیچم و فتراک می سازم