به رنگ شمع ، رنگ رفته می پردازد آغوشم

محبت پیش ازبن داغ خجالت برنمی دارد

ز وصلت چند باشم دور و با خود تاکجا جوشم

کمند صید نازم هرقدر از خود برون آیم

چو تمثال لباسی نیست کز هستی بپوشاند

مباد از حیرت آیینه تنگ آید برو دوشم

به بی دردی بیابان هوس تا چند طی کردن