ز انداز پیامت لذت دیدار می جوشد

مباد از شعله آوازگیرد در شررگوشم

غبار ریزش اشک و گداز ناله گیر از من

که من ازپرده دل تا سواد چشم تر گوشم

نهان می گشت چشم انتظار، ای کاش درگوشم

نمی دانم چه آهنگست قانون خرامت را

که جای نقش پا فرشست در هر رهگذر گوشم