همه گر قطره باشم قلزم بیحاصل خویشم

اگر صد عمر گردد صرف پروازم درین گلشن

همان چون گل قفس پرورده چاک دل خویشم

ز دریای قناعت سیر چشمی گوهری دارم

غم و شادی مساوی کرد بر من بی تمیزیها

به دام و آشیان ممنون صید غافل خویشم

دم تیغم ز یاد انتقام خصم می ریزد