فریاد که دیوانه من جیب ندارد

بالیده نگاهی ز سمک تا به سماکم

گو شاخ امل سر به هوا تاخته باشد

چون ریشه به هر جهد همان در ته خاکم

چون غنچه مگر دل دهد آرایش چاکم

عمریست نشانده ست به صد نشئه تمنا

اندیشه مژگان تو در سایه تاکم