به رنگ غنچه پنهانست جیب پاره در چنگم

به بیکاری نفسها سوختم با دل سیه کردم

ز دود شمع آخر سرمه دان شد کلبه تنگم

حیا را کرده ام قفل در دکان رسوایی

جنون نازنینی دارم از لیلای بیرنگی

که تا گل می کند یادش پری هم می زند سنگم

ز قانون نفس جستم رموز پرده هستی