جنون نازنینی دارم از لیلای بیرنگی

ز دود شمع آخر سرمه دان شد کلبه تنگم

حیا را کرده ام قفل در دکان رسوایی

به رنگ غنچه پنهانست جیب پاره در چنگم

که تا گل می کند یادش پری هم می زند سنگم

ز قانون نفس جستم رموز پرده هستی

همین آواز می آید که بسیار است آهنگم