دل نمی ماند به دستم طاقت دیدارکو

آسمان بر سر، زمین ، زیر قدم گم می کنم

رنگ و بو چیزی ندارد غیر استغنا بهار

هر چه از خود گم کنم با او بهم گم می کنم

تا تو می آیی به پیش آیینه هم گم می کنم

عالم صورت برون از عالم تنزیه نیست

در صمد دارم تماشا گر صنم گم می کنم