سیه بختم دگر از حاصل غفلت چه می پرسی

به رنگ سایه ام سر تا قدم فرسوده لغزیدن

ز دست خودنمایی می کشم چندین پریشانی

چو بوی گل ز گلزارم جدا افکند بالیدن

به رنگ سایه روز روشنم شب کرد خوابیدن

چنانم ناتوان در حسرت شوق گرفتاری

که نتوانم به گرد خاطر صیاد گردیدن