که نتوانم به گرد خاطر صیاد گردیدن

سیه بختم دگر از حاصل غفلت چه می پرسی

به رنگ سایه روز روشنم شب کرد خوابیدن

چنانم ناتوان در حسرت شوق گرفتاری

به مردن نیز حسرت صورخیز است از غبار من

نفس دزدیده ام اما ندارم ناله دزدیدن

مقابل کرده ام با نقش پایی جبهه خود را