چنانم ناتوان در حسرت شوق گرفتاری

چو بوی گل ز گلزارم جدا افکند بالیدن

سیه بختم دگر از حاصل غفلت چه می پرسی

به رنگ سایه روز روشنم شب کرد خوابیدن

که نتوانم به گرد خاطر صیاد گردیدن

به مردن نیز حسرت صورخیز است از غبار من

نفس دزدیده ام اما ندارم ناله دزدیدن