از مقیمان تغافلخانه ناز توام

صدگلستان بهله می پوشدکف استاد من

قلقل مینای دل یارب صفیر یادکیست

رنگهای رفته بر می گردد از فریاد من

روزگاری شدکه یادم رفته است از یاد من

دود شمعم فطرت آشوب دماغ کس مباد

خواب پر دور اوفتاد از سایه شمشاد من