عریانی ام آیینه تحقیق ندارد

عیب همه کس گشت نهان در هنر من

خرسندی طبع از همه اقبال بلند است

چون می ز دماغی ست فلک پی سپر من

رنگ تو مگر جامه برآرد زبر من

من خود به خیالش خبر از خویش ندارم

تا در چه خیالست ز من بیخبر من