به جلوه ات رگ گلدسته بند مژگانم

جراحتی ست که دارد تبسمی نمکین

به شعله کاری غیرت هزار دوزخ نیست

بسوز هستی ام ، اما به سوی غیر مبین

بهار می چکد اینجا ز دامن گلچین

ز بس به حسرت رنگ حنا گداخته ام

ز خاک من کف پای تو می شود رنگین