آنقدرکاهیدم از درد سخن کز پیکرم

سرو چندین دست می سابد بهم در آستین

ناله گر بر لوح هستی خط کشد دشوار نیست

خامه ام زپن دست دارد صد رقم در آستین

نال دارد پیرهن همچون قلم در آستین

بسکه چون شمعم تنک سرمایه این انجمن

یک گلم هم درگریبانست و هم در آستین