یوسف از آن گریخت در آغوش چاه او

آنجا که از اسیر تو جرات طلب کنند

جز شرم نیستی که شود عذر خواه او

خوبی ز الفت ذقنت ره به در نبرد

غافل ز خط مباش که صفهای ناز حسن

درهم شکسته است غبار سپاه او

در وادیی که شرم نقاهت گشوده است