تغییر وضع تسلیم بر غنچه هم ستم کرد

گیرم فتاده باشم سر درگلوی زانو

بیحاصلان سرا پا اندوه در کمینند

چیزی نروید از بید جز آرزوی زانو

یارب پی چه راحت گشتم عدوی زانو

بیدل چو موج گوهر در فکر خوبش خشکم

پیشانی ام قدح زد اما به جوی زانو