بیحاصلان سرا پا اندوه در کمینند

شد عمر در جبینم خفته ست بوی زانو

زین فکرهای باطل چیزی نمی گشاید

گیرم فتاده باشم سر درگلوی زانو

چیزی نروید از بید جز آرزوی زانو

تغییر وضع تسلیم بر غنچه هم ستم کرد

یارب پی چه راحت گشتم عدوی زانو