غم اسباب تعلق نکشد صاحب دل

چقدر سرو توام کرده سرافراز نگاه

مشق جمعیت دل قدرت دیگر دارد

بر فسلک نیز نلغزید رسن باز نگاه

مژه صیقل نزند آینه پرداز نگاه

گرد غفلت مشکافید که در عرصه رنگ

بی نشانی ست خطای قدرانداز نگاه