ای خیال آواره اکنون جای آرامت کجاست

هر چه باشی تا نهادی چشم برهم رفته ای

با همه لاف من و ما رو نهفتی در کفن

دعویت بی پرده شد آخر که ملزم رفته ای

از بهشت آخر تو هم با صلب آدم رفته ای

عیش و غم آن به که از تمییز آن کس بگذرد

تا بهشت آمد به یادت در جهنم رفته ای