امروز بی تو ریگ بیابان حسرت ست

دستی زدم چو رنگ به دامان چیده ای

دارد محبت از دل بی مدعای من

نومیدیی به خون دو عالم تپیده ای

اشکم که داشت بوی دل آرمیده ای

بازآ که دارم از نگه واپسین هنوز

ته جرعه ای به شیشه رنگ پریده ای