چقدر تجرد معنی ات به در تصنع لفظ زد

به خودت همین مژه باز شد که به غربت از وطن آمدی

نه لبت به زمزمه چنگ زد، نه نفس در دل تنگ

عدم آبگینه به سنگ زد که تو قابل سخن آمدی

که چو تار سبحه ز یک زبان به طواف صد دهن آمدی

چه شد اطلس فلکی قبا که درآید آن ملکی ردا

که تو در زیانکده فنا پی یک دو گز کفن آمدی